The last bits of Christmas has been boxed away (or eaten 😁). New Years greetings are fizzleling out. New resolutions are being set and some already forgotten.
I’m currently in a full fibro flare-up and if I allow it, can easily be swallowed alive in a pool of absolute soul exhaustion. But, by now I have built up quite an arsenal of tools to get my go going.
Get my arse out of bed
Make the bed
Deep, focused breathing
Shake shake and move it move it
Coffeeeeeeeee
etc etc etc
2022 and beyond – Miracles&Magic
So I’m thinking, 2022 will be my (our) year of #miracles&magic.
Are we making today our best day yet??? Who’s with me?
Passie (volgens die HAT 4de weergawe 2000, 3de druk, 2003): “… hartstogtelike liefde…”
Vir so lank ek kan onthou het ek ‘n intense, innerlike passie vir bome. Dis nie net bloot ‘n ‘ek hou van bome nie’. Dis meer. Net soos die wind my hart ‘n bietjie vinniger laat gallop, so ook vul bome my hart en my wese met ‘n onpeilbare, onbeskryflike warmte.
My eie boom, dalk nie heelemal dié droomboom nie, maar my boom. Geverf deur kunstige vriendin Tasèla Gouws
Bome is vir my groots. Sterk dog broos. Ek glo daar is meer boomsoorte as wat daar menslike persoonlikhede op aarde is. Hierdie subjektiewe teorie word gesubstansieer deur die wetenskaplike beraming dat daar ongeveer 3 triljoen bome op aarde is; by verre meer as die sterre in ons Melkweg sterrestelsel. Ook meer as al die selle in die menslike brein. (Verwys Internet: usatoday.com – 30/12/2021). Nog ‘n verwysing word gevind in ‘n National Geographic tweet (@NatGeo) gedateer 14 Maart 2016: “There are more trees on earth than there are stars in the Milky Way – and what they do for the planet is amazing.”
Ek is nie seker watter boom hierdie is nie – hy is so ongeveer 5 kilometer van my huis af. Groot. Ongelooflik mooi. Die plant-toep wat ek tans gebruik het ‘n paar moontlikhede voorgestel maar ek sal elders bevestiging kry. Hierdie boom is vir my verruklik en besonders.
Bome het ‘n energie van hulle eie. En hulle deel dit mildelik met enigeen wat belangstel. Met my hand op ‘n boom se bas kan ek my half verbeel ek voel sy hartklop. Dikwels hoor ek bome fluister. Aan die sy van ‘n groot boom is daar ‘n saligheid wat nerens anders bekombaar is nie. Bome is vir my ‘n veilige plek. Mistieke, fabelagtige, statige reuse wat min praat maar baie luister. En so, dus, sal daar gereeld in my skryfwerk of in gesprekke bome opduik – en hordes fotos van bome in all shapes & sizes. Hierdie formidabelle natuurwonders is diep in my siel ingeweef en –wortel.
Mooier as ‘n mooi-nooi – November Jakaranda
Ek sal vorentoe vertel van die boomryke area waar ek tans woon. My tone trek vuisies van pure lekkerkry as ek hier rondry en tot my verwondering keer op keer nuwe bome raaksien. En ek gaan nie voorbarig wees en my onkunde oor bome, boomname en boomfeite probeer verdoesel nie – ek hoop om saam met jou en julle te kan leer. Het jy al ‘n boom omhels?
Giggelgeel-natuurprag
As ek mag, sal ek wens dat my takke vele mede-dendrofiele raakgroei hier tussen my woorde. Wat is jou gunsteling boom, laat weet bietjie? Ek is lief vir ‘n Frangipanie maar Limpopo se Kremetart-bome verdien hul eie “Wowzers!”. Volgens die boek Remarkable Trees of South Africa (2nd editions, 1st impression 2016) – Esterhuyse, Van Breitenbach, Söhnge, Van der Merwe – is Suid Afrika se Groot Vyf Bome: die Kremetart; Wonderboom Vy; Outeniqua Geelhout; Mingerhout (Matumi) en Apiesdoring.
‘n Reus van Reuse – die Kremetart (Boabab)
Vir nou is dit eers genoeg gebabbel oor bome – ek glo daar gaan nog vele kanse wees om te hervat. Maar vir nou eers:
mag jy eendag onder 'n groom boom lê en sterre kyk,
mag die dag se hitte onder die koelte van ‘n blarereus wyk,
mag jy met jou wang teen ‘n koel boombas nuwe asem vind
wanneer die donker van die lewe jou wil-wil verblind.
mag die geritsel van die wind deur die blare en die gekwetter-skerts
van voëltjies tussen takke jou grootste vrese begrawe.
Lolla-liefde
NS: het jy al na Judy Dench se 2017 film “My Passion for Trees” gekyk? As jy lief is vir bome (en/of vir Shakespear) kan jy gerus ‘n uur hieraan afstaan.
Hierdie ou grote het dalk nie ‘n hartklop of frekwensie nie maar hy het my steeds laat glimlag, laat stop om ‘n fototjie te neem. En vir nou is Kersfeestyd vir ‘n rukkie eers verby.
Tyd om nuwe drome op te gaar
Om in waterstrome en onder bome te baljaar
Tyd vir ballonne, musiek en drome
Tyd vir liefhe, gesond wees en nuwe patrone
Twintig-Een-en-Twintig was ‘n vol jaar. ‘n Vinnige 12 maande. Daar is geen manier om die suksesse en die seer van ‘n spesifieke periode te meet nie. Maar ek dink dis veilig om te konkludeer dat 2021 ‘n emosionele, grootliks gagga en mega-moeilike tyd vir baie mense was. Natuurlik is daar altyd sonskynoomblikke, maar ek lei af van vele gedeelde gevoellens op sosiale media en gesprekke dat ons 2021 in die vullisdrom kan wegbere.
Die jaar wat was, was vir my gevul met gevoellens en belewenisse wat sekerlik die hele spektrum van emosies kan dek. Tuinwerk, my eie kompos maak, meer blomme in my huis en tuin as ooit tevore. Pure lekkerte. Te midde van versigtigheid oor hoe om die “groot gogga” te navigeer en te onduik was daar steeds ‘n paar spesiale girls oomblikke. Kuiers saam met vriendinne op ‘n Vrystaatplaas waar van ons in ‘n watervalpoel geswem het. Hier het ‘n maat se mooi sonhoed wat met 2 botteltjies gin ewe gaaf van bo-af vir ons gegooi is soos mis voor die son onder die water verdwyn, vir ewig en altyd. Vroeg in die jaar het my gesondheid begin skewe draaie draai toe ek ‘n moontlike kwaadaardige groeisel moes laat uitsny. Als het tog mooi uitgewerk.
20-1-en-20 was gepak met kosmosse (velde en velde vol), tuisgemaakte bierbrousels, wolke (‘n persoonlike passie waaroor ek nog gereeld sal blog), reenboeë, ‘n bibberkoue winter, vals naels en vals hare (ek sit nooit weer tape extensions in my hare nie!) Ek en Ingelsman was twee maal Kaap toe, wat ‘n blessing. Besoeke aan natuurreservate met wonderlike sightings van diere and plante – Moeder Natuur op haar heel beste. Daar was ook baie trane en hart-seer oomblikke. Verliese. Maats wat nie meer saam ons hier op aarde is nie. Afskeid van ‘n hartsvriendin. Te min tyd saam my twee hartskinners. ‘n Sus se seer. Vriende en vriendinne wat swaar trek. Teveel aanlyn vaarwels. 2-0-2-1 was ‘n eina jaar!
‘n Reenboog van ons stoep af geneem in Oktober 2021 na ‘n propperse hoëveld donderstorm.Rus sag my Sonneblom-maat
En so is dit 2022 – ‘n wonderlike nuwe vooruitsig. Eintlik maar net nog ‘n dag. En tog ook nie. Want elke nuwe dag is ‘n nuwe kans. Verseker nie altyd maklik nie, maar sekerlik tog ‘n seening. Nuwe Hoop. Nuwe Kanse.
Ek is propvol planne en drome vir die volgende 12 maande (en dan nog so bietjie !knipoog!) Een daarvan is om aan te hou skryf, meer te skryf – om hierdie passie van my te laat werk, te laat groei. Om dit te geniet en hopelik dalk selfs te floreer. Dalk kan ek tog daai boek klaarmaak. Daar is soveel om te doen. Soveel om te leef. Tans werk ek aan ‘n blog inskrywing oor ‘n ander passie, een wat my nou besig het met navorsing, oplees, leer. Bome. Hou die spasie dop!
Mooiste Wilgerboom langs ‘n Rietvlei waterstoom. Ek het ‘n intense passie vir die natuur – bome hou soveel geheime. My hart kry doepa in die natuur.
Mag ons elkeen ons eie plekkie in die son vind Mag ons bly drome droom soos ‘n kind Mag ons dae lig wees en ons paaie sonder teveel slaggate Mag ons liefde vind al is liefde soms blind Mag ons elke dag vier, op jou eie manier Mag ons nie die belangrike kanse miskyk en teveel verkeerde keuses maak nie Mag ons opstaan wanneer ons val en ander optel in die oomblikke wanneer hulle nie self kan nie Mag ons minder van ons wees en meer van Jesus Mag ons nie ons uniekheid en andersgeit prysgee ter wille van ander se giere en geite nie En mag ons aan die einde van die volgende 365 dae vir mekaar knipoog en saam die volgende nuwe-hoop-siklus aanpak.
Hoop Reendruppels Wolke, Wind Blomme Kaalvoet loop Boozy jams 🙂 Sonsopkomste & -ondergange Lekker lag Deernis Opregtheid Egtheid Honnekinners Omgeemense Somer & Son Plante wat groei ‘n Tuin vol kleur ‘n Huis vol liefde & warmte Drome ‘n Gees wat nie opgee nie
Frangipani (‘n persoonlike gunsteling)
Vriende(inne) Boodskappies Gawes Kleurvolle liggies Waatlemoen Lees Lag Nuwe oggende Belewenisse
Wille Darling Sonneblommetjies
Kleur Geure Strelende klanke (golwe, musiek, voëltjies wat sing …) Tuisgemaakte mengeldrankies
Nuwe dag, Nuwe dinge
Lappoppe Kunstige mense Kiekies Wiele wat rol na nuwe, opwindende bestemmings (roadtrips) Spagetti & maalvleis Swem Sing (al is dit vals) Om hartsmense gelukkig en tevrede te sien Goeie nuus Liefde
Disappointed Slightly anxious Maybe a bit frustrated... And by the end of writing this, disgusted.
Rain in the Karoo
Some decent rain falling here in the Central Karoo (grateful). Been stuck in backed-up traffic twice. Sad to see accidents along the way. Also sad to see the chaos on and the mess next to our roads. Not to even mention the filthy public restrooms. 😒😕😟☹️
Misty Mountains
Traveling nationaly in December – not a good idea!
Lolla’s life-tip : Travel Light!
So writing this post and a nice toasted chicken mayo sarmie has lifted the sombre mood slightly. Still a long way to go, but looking forward to sleeping in my own bed tonight.
It’s maybe not the best of days. With the rest of our December holiday plans being uprooted and an unplanned 15+ hour drive back home. But, it’s not all doom and gloom. There’s lots to be thankful for. And that is exactly what I shall be focussing on.
Hugs, love and light. Take care, travel safe. Be considerate and remember, #dontbeamoegoe.
Last stretch of our trip to the coast. We have a wide variety of music (went from Usher to The Singing Nun, Journey & Status Quo) and the brisk morning air is quite invigorating.
Karoo Sunrise
Today is going to be a good day.
Interesting facts & history: According to Wikipedia, Leeu Gamka was established towards the 1870s, initially called Bitterwater. Some of the buildings in town was used as a hospital for British soldiers during the Anglo Boer War (1899-1902).
Vir maande nou al sien ek (ons) uit na ‘n baie spesiale Desember vakansie. Vir my wink dit soos ‘n soete lafenis na ‘n uiterse uitdagende jaar vir my fisiese gesondheid. So nodeloos om te sê ek kon behoorlik skaars wag om te sê “Ek is op Verlof”! En so, na ‘n laaste naweek se volstoom werk, breek die dag toe aan. My eerste dag van inlê, sonsit, koekies bak en laaste pakkery voor die lang reis kus toe. Of toe nie.
So saam met die laaste naweek van werk en ‘n reeds-langer-as-‘n-week se griep kom die groot spuitpoep ook. Man, sommer in golwe. Het jy al geknyp dat jou boudspiere jou bobeenspiere in ‘n skrum bymekaartrek totdat jou kuite se kiewe lyk soos iemand wat ‘n outydse suurklontjie raakgebyt het. Saterdag – nag nommer 1. Ek word Sondagoggend wakker in ‘n plas sweet, my lyf so seer dat ek met moeite beweeg. Teen vroegmiddag is ek gedaan van niks binne-hou nie en die naargeit keer dat enige reserwes opgebou word. Nog ‘n nag van koorssweet terwyl ek bibberbewe en Maandag, oggend nommer 2 – weer ‘n plas sweet op die laken waar my lyf gelê het. Stort. Droog aantrek. Swart tee drink. Dis ‘n aaklige aardigheid.
Sonder om hierdie storie nou onnodig lank uit te rek ….. dis ampertjies tyd om ons tasse in die kattebak te gooi vir ‘n broodnodige rustyd. Dit kan seepglad verloop of skuit-skuit die bult uit. ‘n Droog stukkie roosterbrood en paar slukkies ‘siekwees-koeldrank’ bly nou al ‘n rukkie binne en daar is hoop. Met ‘n bietjie geluk sal ek more genoeg oemf terug hê om klaar te pak. En met nog bietjie meer geluk sal daar geen onvoorsiene onaangename gebeurtenisse langs die pad plaasvind nie. (As julle tussen Gauteng en die Wes-Kaap ‘n klein wit tjorrie na ‘n redelike kort paar briekstrepe skuins langs die pad sien staan, kyk maar doer in die verte en hou verby….. ons sal volgende keer twee maal groet.)
Dis eintlik glad nie eers ‘n vraag nie. Want sien, ek skryf al van kleintyd af. Met passie. Dikwels ernstig en soms tong-in-die-kies. Verseker heelemal te reguit vir sommige mense se smaak. Maar ek skryf. Dis ‘n lewenslange liefde.
So hier dus, op my amperse oudag kan ek myself Skrywer noem. Want dit is immers wat ek is. Nou moet ek skouer aan die wiel en ink op papier sit om iets onder my naam te publiseer. Waarskynlik 2022 se grootste doelwit. Hoe het Pa Piet altyd gesê: “As dit die Here se wil is”. Vreemd, nader aan sy dood het Pa dit al hoe meer gesê, so al asof hy ‘n voorgevoelte gehad het.
Mooigoete
Dus sal ek aanhou skryf. Op my manier, vir die wat my skryfwerk geniet. Met ‘n diep dankbaarheid dat ek kan doen waarvoor ek lief is. Dankie vir elke een wat saam lees, saam beleef en selfs soms raadgee. Mag ons individuele, unieke kreatiwiteit manna vir ons data-&-inligtingdeurdrenkte siele wees.
Vanoggend sou Ma trots gewees het op my. Ek, die sussie met die minste naaldwerkvaardigheid het self ‘n oorgroot t-hemp korter gemaak. Die tweede ene lê gereed om gewerk te word – klaar gesny en gespeld. En, ek het myself omtrent net 4 keer raakgesteek.
Spelle
Ma, hoe vinnig kan ‘n blou tolletjie gare van jou skoot afrol en net wegraak. Ek moes soek en soek en soek …. hoe ver kan jy dan rol? Uiteindelik opgespoor. Die een kant van my baie oulike, koel, blou goedkoopkoop toppie is met rek ingewerk. Lanklaas so lekker dra-toppie gehad wat my ekstra soetrolletjies mooi wegsteek. Net jammer die rekwerk om die heupe is effens losserig. So as deel van my doen-dit-jouself projekkie maak ek sommer dié toppie nog meer dra-baar deur ‘n ekstra stukkie rek aan beide kante in te werk. Ek het kleintyd gewonder hoekom Ma so half tonguitsteek gemik en gefokus het om die gare deur die naald se ogie te kry. Ha! Nou weet ek Ma. Ek moet selfs my Ingelsman se leesbrille gebruik en mooi korrel, wat ‘n gesukkel. Fluister: “ek raak oud Ma!”
Die Ingelsman (en nou myne) brille
Ja! Glo dit maar. Ek, wat Lolla is, doen naalwerk. Dis ‘n rare gebeurtenis, net soos sommetjies maak. My kop slaat mos heelemal toe as ek nie geinterresserd is nie. Maar Ma! Ek kry dit mooi reg. Dink ek gaan die 2 t-hempde en koelblou toppie kan saamvat see toe.
Deurmekaar Tipiese Lolla Naaldwerkkardoesie
Dis nou te sê, Ma, as die groot Oom nie besluit ons kannie see toe nie. Maar ek glo nie dit sal nou al so vêr gaan nie. Ons is skaars in die vierdie vlaag van hierdie slinkse seepgladde gogga en nou sien ek die syfertjiemense reken ons provinsie sal volgende week die piek bereik. Ek probeer verstaan, maar ek kan nie. Dat een gogga ‘n hele mensdom in malligheid kan dompel. Ma??? Ek gee op (teatrale handgebaar na bo) ….. with immediate effect.
Moeka dit reen buite. Dit reen baie. Ons het skielik weer laatmiddag donderstorms soos jarre terug. Ek weet die weer kan baie skade doen, maar ek lief die reen, wind en donderweer. Dis ‘n koue Desember-oggend. Vandag voel ek soos in die bed bly en net nog ‘n bietjie slaap.
Liefste Lalie
Poppie het gehelp met die hele blouhemp naaldwerk episode. Gewillig – eintlik is sy so effens verlore sonder die ander twee poppe Mams. Hulle is mos elkeen hulle eie rigting in hierdie Desember. Die eerste keer in ‘n hele paar jaar, so op hulle eie. Wonder nogal wat elkeen gaan aanvang. Darm het Poppie vir Lalie, die mooi blouoog dolla-pop. Hulle is groot maats Ma, nes ek en Kleinsus.
Ons stik ….. freehand-style
Poppie se hare …. uuhm, dit was ‘n ongelukkie. Sy wil mos altyd orals in. Dinge doen en probeer. Lewe mos uit die jippe uit. So amper nes Ma ook gedoen het.
Ma, nes Ma en Oom Frank, doen ek dinge ook op my manier. Baie kyk skeef vir my Ma, maar weet Ma wat, dit is wat dit is. Ek lewe so voluit as wat ek kan. Verseker kan ek nog meer, en nog beter. En ek maak baaaie (*grootoog*) foute! Maar verseker gee ek my alles. En dit – my alles – is mos genoeg, of hoe Ma?
Ek mis Ma! Dit reen Ma.
“I've loved, I've laughed, and cried
I've had my fill, my share of losing
And now, as tears subside
I find it all so amusing
To think I did all that
And may I say, not in a shy way
"Oh no, oh no, not me
I did it my way"”
Frank Sinatra - My Way
May my words always be sincere, honest and as kind as possible. May my thoughts be pure yet receptive and flexible. May I never consciously hurt through my writing or my actions, but may I be true to what I believe is right. May I judge with compassion when I do judge. May I be the only real version of Me – not in competition or at war with anyone.
May I find peace in my me-ness
May I love others for their uniqueness
May I reject toxicity with dignity and authority
May I live authentically and unapologetically
May I be a light in the darkness
While I carry the darkness within, with careful awareness
LollaseGoete (Lolla's Thingz) 